Uzun bir aradan sonra ilk çalışma. Bayram dönüşü bir de
Fehmi Fransa’da olunca epey tatil yapmış olduk. Çalışmada Volkan yoktu.
Bugün projenin ikinci aşamasına geçtiğimizi belirtti
Fehmi. Artık hikaye yazmaya, şimdiye kadar ortaya çıkmış malzemeler
üzerine giderek yazım sürecini başlatıyoruz. Tabii bir taraftan yine yeni
malzeme arayışımız devam edecek.
Çok basit bir teknik
üzerine gittik. A noktasından B noktasına gidiyorum. Sonra tekrar kendime
bir B noktası belirliyorum. Sahnede boş bir anım yok; hep bir amacım var. Tabii
her yeni hedef için farklı bir dinamik deniyorum: yürüyüş biçimi, uzam
kullanımı, ses vs. Takılmayı ve eğlenmeyi hiç unutmuyorum. Bunu yaparken
sahnede partnerlerimle de ilişki halindeyim bir taraftan, belki yeni hedefim
onunla ilgili. Alıştırmanın ikinci kısmında bu basit A’dan B’ye gerçekleşen
eylem kesintiye uğrar. Yani; önceki hedefimin dışında yeni bir B beliriverir: “
aa ,yeni bir şey. Bu da ne?”, temel clown tavrı. Bu durumda temel amacım bir
türlü gerçekleşmeyebilir gerçekleşebilir de. İzleyen de “şimdi n’olacak?”
hissiyatını doğuran bu spontanlık.
Bu basit alıştırmayı
kullanarak hemen basit bir sahne tasarladık. Önce sahneye Dü girer, amacı
ortalığı toparlamaktır. Konferans için önemli biri gelecek. Bir süre onu
izleriz. S girer sahneye. Amacı Dü’nün donunu indirmek. Burada sahneye girince
temel amacımı seyirciye belli etmem önemli. Üçüncü sırada H girer. H’ni amacı
da S’nin donunu indirmek. En son D girdi. Onun da amacı sandalyeye oturup
konuşmak.
Alıştırmada yaptığımız şeyler doğru işletilince ortaya çok
eğlenceli şeyler çıktı. Hiçbir zaman temel amacımızı yap(a)mıyoruz. Önümüze
sürekli yeni ‘uyaranlar’ çıkıyor. Tabi amaçlar da çatıştığı için çok güçlü de
bir ilişki oluşuyor. Birbirine bakakalmalar, anlayamamalar, kazalar vs…
Doğaçlamanın devamında şöyle iki ilginç şey çıktı:
1)komisyon doğacı.
D-S-Dü H’i sanki kendi dünyalarına kabul edermiş gibi mülakata alıyorlar.
Kapıdan nasıl girilir, nasıl oturmalı, konuşmalı vb. gibi saçma komutlar
veriyorlar sürekli. Yapamıyorum, çıkıp kendileri gösteriyor.
2)komik olayı
anlatamama. Dü-S-H sahnede. Herkes bir diğeriyle ilgili bir sır, olay,
ilginç-komik bir şey anlatacak. Ama o kadar komik ki anlatamıyorlar bir türlü.
Sürekli biri öne geliyor, tam girecek patlıyor. Bu patlama, birbirine sataşma
iyice “köpürüyor” ve belki sonra beklenmedik bir son.
Tüm çıkan şeylerde kaliteyi belirleyen temel alıştırmadaki
kaidelere bir taraftan bağlı kalmak ve anda olup ortada dönen şeye izin vermek.
Ve illa eğlenmek…
Fehmi bundan sonraki süreçte artık meseleyi
anladığımızı bizim de “işin” mutfağına geçmemiz gerektiğini söyledi. Yani
herkesin ortaya çalışacak tema atmasını, kenara çıkıp onun izlemesini,
kendisinin de sahneye çıkabileceğini söyledi. Zaten seyir yeri- oyun yeri
ayrımı çok silikleşsin istiyoruz, onu gerçekleyelim artık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder