29 eylül'13 / tatavla

Fehmi bugün nötr maske getirdi. Çember alıştırmasını önce normal yaptık bir iki kere, sonra da maskelerle yapıldı. Maske kararsız hareketleri daha ayan beyan belli etti. Fehmi bugün oyuna yeni bir kural daha ekledi. Sonrasında biraz hareketlenelim diye başka çalışmalar yapıldı.

Mekanda farklı ritimlerde yürüme,1-5 arası. En hızlıdan en yavaşa vs. çeşitleme

3 numaralı tempoda farklı komutlar altında hareket çalışması.

1.dur, 2.yürü, 3.tuhaf bir hareket yap(kimse görmedi!), 4.birine sarıl(psikolojik değil!), 5.birine ”merhaba!” de ve elini sık, 6.birine şaka yap!(arkadaşın, istediğin şekilde)

                Doğaç: 3 dk. sonra oyun başlıyor, hiç hazırlık yapılmamış. Bir şekilde iyi bir şey hazırladığınızı göstermeniz lazım. Oyunu hemen konuşup toparlamanız lazım, kendinize güvenip üstesinden gelmeye çalışıyorsunuz.

                Doğaç: herhangi bir kısıt yok! Tam 10 dk. var, birbirinizi dinleyip doğaçlayın. Oyun önerilerine izin verin, takip edin. Burada olun ve ana izin verin. Bedenleri dinleyin!

Doğaçlardan çok ilginç şeyler çıktı. Fehmi gördüklerinin kendini hem heyecanlandırdığını hem de umutlandırdığını söyledi. Zaman zaman doğaçların bazı kısımlarında “çember” alıştırmasında hissettiğimiz o anları yakaladık ve sahnede ortak bir tavır gösterdik. Sanki yaptığımız alıştırmalar bedenimize geçmiş bir şekilde ve doğaçlama esnasında fark etmeden tavır, estetik, tarz olarak ortaya çıkıverdiler. Bu arada yine herkesin kendi “clown”una dair ip uçları da ortaya çıktı ve Fehmi bundan çok memnun oldu. oyunun bu arayış üzerine kurulmasını istediğini söyledi. Hatta sahnedeki bu arayışın bütün oyunculuk macerası olduğunu savunduğunu belirtti.

Doğacın hemen devamında da Fehmi sahnede bir kişiyi bırakıp diğerlerini oturttu. Sırayla herkesin sahnede olma-sıkılma ve buradan “kendine rağmen çıkan şeylerin” görülmesi üzerine bir çalışma oldu. herhangi bir kısıt yok sahnede. “çık ve içinden gelen neyse onu yaşa” ama oynama! Zor bir durum. Ama sahnede “olmuyor, şu an sıçtım! Ama buradan ayrılmıyorum” diyebilince samimi olarak çok izlenesi şeyler görülmeye başlıyor-muş. Galiba, o arkadan iten kuvvet ne ise; onu tutmak ve olabildiğince orada kalmaya çalışmak, açık olmak önemli. Bu sadece bu tarz çalışma için değil herhangi bir rol için de geçerli. Büyük oyuncuları izlemekten kendimizi alamayışımızın nedeni, her an açık olmaları i-miş. “Her an farklı bir şey yapabilirim!” halinde olmak.